Oei, ik groei....

Pup nr. 6 040809

Toen ik geboren werd woog ik 130 gram. Kun jij het je voorstellen? Ik woog dus net iets meer dan een half pakje boter en alles zat erop en eraan en functioneerde ook nog! Ik was de kleinste uit het nest en heette "Puppy" net als mijn broertjes en zusjes of  "nummer 6" als het specifiek over mij ging.

Aan tafel! 100809

Wij waren met z'n zevenen in ons nest en op 23 augustus 2009 kregen wij allemaal onze eigen naam en wisten wij wie onze baasjes zouden gaan worden. Onze namen beginnen allemaal met Laiquendi's (naam van de fokker) Jillian (naam van ons nest), daarna volgt de naam die de fokker aan ons heeft gegeven en de naam die onze baasjes voor ons bedacht hebben. Mijn zusjes heten: Dhees, Pebbles, Tara en Maebh en mijn broertjes worden Griffith en Melvyn genoemd.

Spelletjesdag KC Gouda 260909

Toen ik 12 weken oud was
mocht ik het nest verlaten. Ik was inmiddels al aardig gegroeid en woog ongeveer 3800 gram. Ik vond mezelf al een hele pief, maar toen ik met 13 weken naar puppytraining ging, was ik weer de kleinste. Dat moest ik natuurlijk compenseren. Ik mocht dan wel de kleinste en jongste wezen, ik was ook de meest leergierige! Ik luisterde voorbeeldig, wist precies wat van mij verwacht werd en vond het leuk nieuwe kunstjes te leren... totdat ik begon te puberen en die pubertijd, die heeft best wel lang geduurd. Achteraf denk ik: waarom eigenlijk?  Het is toch veel leuker als je baasjes trots op je zijn omdat je goed luistert en dat je daarvoor beloond wordt.
Sinds een paar weken gedraag ik me weer zoals ik destijds geleerd heb. Ik word wat rustiger, reageer weer op de basiscommando's en heb plezier in trainen/werken en leren! Zou die pubertijd dan eindelijk achter de rug zijn?
Oh ja, gisteren woog ik 14,4 kg. Ik ben dus weer een beetje aangekomen, maar heb geen grammetje vet hoor!

Drama queen

Twee keer per jaar, in februari en augustus, ben ik anders dan anders. Mijn normale robbedoesgedrag waar ik om bekend sta maakt dan plaats voor melodramatische apathie. Ik ben futloos, mat, lusteloos, passief en onverschillig. Ik slaap een gat in de dag. Vanmorgen kwam ik zelfs pas om kwart over tien uit bed, terwijl Dennis en Aimée er al een halve dag op hadden zitten. Na even geplast te hebben, ben ik snel naar binnen gegaan om op de bank weer verder te snurken. Spelletjes of een lekkere wandeling kunnen mij deze dagen echt niet boeien.

hangen op de bank 080811

Als ik een mensenmeisje zou zijn, zou ik me nu waarschijnlijk volproppen met chocolade om daarna te zeuren over puistjes die ik dan in deze tijd zou hebben. Ik zou niet mee willen doen aan gym of zwemmen en zou tegen mijn vriendinnen zeggen dat ik: aan de flatsch of aan de rooie ben; last heb van Dracula’s theezakje; mijn feestweken vier;  last heb van het rode kruis; opoe op bezoek heb of Tante Rosette of dat de rode vlag uithangt. Aimée zegt echter dat ik me niet moet aanstellen en dat ik gewoon loops ben. Het hoort erbij volgens haar, maar zij weet niet hoe ik me voel.

Gedreven door mijn hormonen komt mijn oergedrag naar boven. Ik verstop of begraaf mijn vlees, snoepjes en kluifwerk en als ik de kans krijg smikkel ik mijn eigen poep op. Te ranzig voor woorden eigenlijk, maar sorry baasjes, dit is mijn natuur en het duurt maar drie weken…  Hou daarna de sokken, hand- en theedoeken in de gaten, want dan ga ik waarschijnlijk mijn nestje weer maken…

Afkoelen achter de lavendel 010811

Op bezoek bij Oma...

Smile 020711

 Och, och, och, wat is het de afgelopen dagen slecht weer geweest! Eerder heb ik geschreven dat ik dol op modder en viezigheid ben, maar dit was zelfs mij te gortig. Telkens wanneer ik naar buiten moest weer zo'n natte plens over mijn vacht... ik vond er niets meer aan! Gelukkig wordt ik daarna wel lekker afgedroogd en gisteren heeft Oma dat gedaan.
Ja, wij zijn gistermorgen op tijd in de auto gestapt en na twee uur snoezen op de achterbank stonden we voor een voordeur waar ik graag kom: OMA!
Toen ik klein was, mocht ik wel eens bij haar logeren en bij haar is het altijd feest. Ik vind Oma lief en ik geloof dat zij mij ook wel mag. Zij verzucht in ieder geval steeds als zij mij ziet, dat ze ook wel weer een hondje zou willen. Maar dan wel weer een Glen! Oma heeft altijd honden gehad en dat merk je. Zij heeft lekkere snoepjes in huis; een fijn kleed om op te rusten en heel veel hondenspeelgoed. Natuurlijk heeft zij dat niet alleen voor mij. Ook Jippe, de Friese Stabijhoun van Dim en Mo, komt wel eens bij haar op visite. Oma is duidelijk en spreekt hondentaal. Soms zegt zij wel eens, dat zij liever honden om zich heen heeft dan mensen en ik geef haar groot gelijk, want wij zijn altijd oprecht en eerlijk en geven onvoorwaardelijke liefde.

Maywen en de Petunia's 250711

Oma is dol op haar tuinen. Zij besteedt er dan ook veel tijd aan. Het is wel jammer dat ik de resultaten niet mag bewonderen. Ik mag namelijk haar tuin niet in. Zij is bang dat ik er een zooitje van maak. Gelukkig mag ik dat thuis wel en zodra Aimée in de tuin aan het werk gaat, mag ik altijd helpen. Wat ruiken al die bloemetjes toch lekker en sommige plantjes uit de kruidentuin smaken geweldig! Petunia's vind ik niet smakelijk, maar de kleur past wel goed bij mijn vacht. Daarom poseer ik graag naast deze plantenpot...

Dom blondje?

Soms zijn er van die weken dat je denkt:: wat heb ik nu eigenlijk gedaan? Natuurlijk bescherm ik huis en haard; loop en speel gezellig met mijn baasjes; plas gele vlekken in het gazon en blaf de buurkatten weg uit onze tuin, maar deze week heb ik meer beleefd...
Ik moest naar de hondenkapper waar mijn mooie, rode haren geplukt zijn. Het resultaat was verrassend: ik ben nu een hele lichte wheaten (dat is blond in mensentaal). Maar ik ben zeker geen dom blondje hoor! Vergis je niet in mij...

 

Bij de hondenkapper juli 2011

Een zondags ritueel...

In de meeste huishoudens bestaat een vast ritme gedurende de week. Van maandag tot en met vrijdag gaat 's morgens de wekker en wordt er gewerkt bij de baas of thuis; staat 's avonds rond een min of meer vaste tijd de warme prak op tafel en wordt op dinsdag of donderdag het huisvuil buiten gezet. Bij ons is dat niet anders. Ook wij proberen te leven volgens de 3 R's (Reinheid, Regelmaat en Rust), maar als zaterdags de boodschappen gedaan zijn gaat mijn 'quality time' in. Ik kom door de week niets tekort hoor, maar vanaf zaterdagmiddag is mijn roedel compleet. Dat voelt goed. We wandelen dan met z'n drieën; spelen met z'n drieën en rusten gezamenlijk op de bank uit van alle activiteiten. Ja, ik mag op de bank, maar alleen wanneer het kleed erop ligt en in het weekend ligt dat er bijna altijd...
Zondag is 'tutteldag'. We worden dan wakker zonder wekker en nadat we gewandeld hebben mag ik steevast op de weegschaal. Ik heb daar, in tegenstelling tot Aimée, helemaal geen problemen mee. Ik stap zelf op de weegschaal en ga dan zitten. Ik pas er nog net op als Dennis mij een beetje helpt. Gisteren woog ik 13,7 kg en dat is een keurig gewicht voor een meisje zoals ik. Na het wegen wordt ik geborsteld en gekamd en als het nodig is, worden mijn nagels geknipt. Ik vind het allemaal heerlijk, dat getuttel...

Op de weegschaal 190611

Witte vlaggetjes en een rode draad...

Tuininspectie 150611

Ik vind het heerlijk om buiten te zijn. Het liefst de hele dag als het even kan. Ik hoef echt niet altijd te wandelen aan de lijn of te spelen met andere honden, nee hoor, ik vind het ook fijn om gewoon te kijken hoe het gras groeit of er lekker in te rollen.

Lekker rollen 150611

Omdat mijn baasjes niet continu met mij buiten kunnen blijven en onze tuin nog geen hekjes heeft, is het terrein waar ik vrij mag lopen afgezet met een rode lijn en witte vlaggetjes. Diep respect heb ik daarvoor. Ik kan vrij lopen tot de witte vlaggetjes en wanneer ik daar dichtbij kom, gaat mijn halsband piepen. Negeer ik het piepje en loop ik toch door, dan wordt ik in mijn nek gegrepen. Ik weet nog steeds niet door wie, maar het is niet prettig!

Gisteravond was ik aan het spelen in de tuin toen één van de buurhonden aan de lijn langsliep met zijn baasjes. Wij hebben elkaar begroet door elkaar even aan te kijken. Hij aan de andere kant van de rode lijn met witte vlaggetjes en ik keurig vanuit onze eigen tuin. Het resultaat: twee hele trotse baasjes en voor mij een lekker stuk gedroogd lamslong...

Witte vlaggetjes en een rode draad 150611

Griffith is de BOB...

Mijn broer Griffith is tweede Pinksterdag tijdens de hondententoonstelling van KC Arnhem uitgeroepen tot BOB. Nee, dit heeft niets met alcohol te maken... BOB staat voor "Best of Breed", of, vertaald naar het Nederlands: "beste van het ras". Naar ik heb gehoord, heeft hij een Europees Kampioen verslagen!
Jammer dat ik er niet bij was, want ik vind showen ook geweldig leuk, maar meer daarover later...
Griff, jongen, van harte gefeliciteerd!