I feel pretty, oh so pretty...

Een rondje lopen tijdens de raskeuring

Een heel oud liedje van Julie Andrews uit de West Side Story (1961). Zelfs Aimée was toen nog niet geboren en toch ken ik de melodie uit mijn hoofd. Om niet te zeggen: het is mijn lijflied én zeker tijdens hondententoonstellingen...
Afgelopen zaterdag, 10 december 2011, heb ik deelgenomen aan de Kersthondenshow te Wijchen. De dag ervoor was ik door Aimée flink onderhanden genomen. Mijn vacht is momenteel vrij lang, dus gevoelig voor klitten en viltjes. Hoewel ik er niet zo mee zit, mag ik van haar niet als voddenbaal rondlopen, dus werd er geborsteld, gekamd en een beetje geplukt: een hondententoonstelling is tenslotte een schoonheidswedstrijd!
We vertrokken vroeg van huis en omdat het regende en de auto buiten de poort stond, heeft Dennis mij ingepakt in een lekkere deken en naar de auto gedragen. Dit ben ik niet gewend hoor en hoewel ik het fijn vind verwend te worden, loop ik dat stukje liever zelf. Dan kan ik nog even snuffelen en mezelf vies maken, maar ik geloof dat ik daarom gedragen werd...

Kelsey heeft de handrem erop

Onderweg naar Wijchen zijn wij even gestopt om Geesje en Kelsey op te halen. Kelsey is net als ik een Glen-meisje: zij is alleen een stukje jonger dan ik en heeft 7 december haar eerste verjaardag gevierd. Wij kunnen goed met elkaar overweg en als zij zich een beetje onzeker voelt, zoekt ze steun bij mij. Kelsey Fiederelsie, zo wordt zij genoemd door haar baasje Geesje, is een mooi brindle teefje die nog 1 puntje nodig heeft voor haar Nederlandse Jeugdkampioen titel. Helaas had zij er zaterdag geen zin in. De vloer van het Olympic Sportcentrum is voor sommige honden heel vervelend en glad om op te lopen en we konden duidelijk zien dat Kelsey daar last van had. Jammer hoor, maar de volgende keer gaat het vast beter! Wij zijn tenslotte Terriers en wanneer ons iets niet aanstaat, laten we dat merken.

Netjes staan voor de keurmeestertafel

Ik was helemaal in mijn element en dat zag de keurmeester, meneer Ritz uit Duitsland, ook. Ik liet zien dat ik mooi en lekker kan lopen, maar ook heel mooi kan staan en mooie tandjes heb. Meneer Ritz moest lachen toen ik op tafel stond. Aimée zei me dat ik moest lachen toen hij mijn gebit wilde bekijken, dus ik heb netjes meegewerkt. Ik ontving het volgende keurrapport van hem:

Kräftige, substanzvolle Hündin. Korrekter Kopf. Hals & Schülter sehr gut. Tiefe Brüst. Feste Rücke. Gut gemuskelte Hintenhand. Harshes Deckhaar. Freies Gangwerk, hinten Hackeneng. 1U/CAC/CACIB/BOB 

De beste plek om te wachten

Die leuke meneer verdient een kus

Toen begon het eindeloze wachten (bijna 7 uur!) op de erekeuring en de erering. Pfff, jongens wat doen jullie me aan! Het is toch algemeen bekend dat een Glen in een ring tussen deze keer 27 andere terriërsoorten zich clownesk zal gedragen. Nou, om die eer hoog te houden heb ik bij de voorkeuringen voor de erering keurmeester Th. van der Horst een kus op zijn voorhoofd gegeven. Ik ben normaal gewend op tafel betast te worden, maar in deze keuring moest ik op de grond blijven staan en maakte meneer Van der Horst zich klein. Tja, dat moet je vooral naar mij doen, ik denk dan dat er met mij gespeeld gaat worden! Gelukkig kon deze keurmeester een beetje Glen-affectie waarderen.

Hier doe ik het voor

In de erering

Al met al heb ik weer een hele leuke dag gehad en kijk uit naar de hondententoonstellingen die voor mij in 2012 op het programma staan!

Say cheese....

lachen 241111

10 December is het weer zover. De laatste hondententoonstelling van het jaar is altijd de Kerstshow in Wijchen en ik ben ingeschreven om deel te nemen. Samen met mijn vriendinnetje Kelsey zijn wij de enige Glens en wij zullen als eerste ras de ring in mogen. Dat is op zich best prettig, want dan ligt er nog niet zoveel lekkers van mijn voorgangers op de grond wat ik wil en moet opruimen! Deze keer worden wij gekeurd door een Duitse keurmeester en die staan er om bekend dat zij heel erg op gebitten letten. Nu heb ik een goed bekkie met tanden en heb ik (natuurlijk) al mijn elementen, maar een vreselijke hekel aan vreemde mensen die mijn mond opentrekken. Daarom word mij nu geleerd te lachen. Het is een beetje een vreemde foto geworden, want Aimée lag schuin onder mij op de grond, maar zo lach ik dus..., met mijn kaken op elkaar.

kiekeboe 241111

Gisteren ben ik weer volledig getoiletteerd. Deze keer door Aimée zelf. Zij heeft mij eerst helemaal gekamd en waar nodig het overtollige wol uit mijn vacht verwijderd. Daarna heeft zij mijn kop gefatsoeneerd (oortjes en stop geplukt en mijn wangen een beetje bijgewerkt). Ik ben natuurlijk nog niet showklaar, want het duurt nog ruim twee weken voordat ik mezelf weer mag tonen, maar het scheelt weer wat werk. Daarna moest ik natuurlijk weer op de foto. Toen ik de camera zag ben ik naar binnen geschoten. Ik zag er veel te netjes uit en niet, zoals een echte Glen betaamd, ruig en rommelig. Uiteindelijk ben ik overstag gegaan voor een snoepje en heb daarna als een dolle vrouw door de tuin heen gesjeesd en gerold door het gras totdat ik weer de oude, vertrouwde robbedoes was...

ik vertrouw het niet helemaal 241111

Maywen Nightingale...

Dan maak likken over het verband

Nou, wat ik nu weer meemaak!  Het is midden in de week en Dennis is thuis! Ik vind dat natuurlijk helemaal gezellig, maar hij wil niet, zoals gewoonlijk, met me spelen en dat terwijl hij zo'n leuke, spannende doek om zijn hand heeft. Omdat zo'n lap niet om zijn hand hoort en het ook nog een typische geur heeft die ik niet herken, probeer ik hem natuurlijk te verlossen van dat obstakel. Mijn neus is goed, en ik ruik dat onder die lap een wond zit die ik schoon moet maken en zo snel mogelijk moet laten genezen door er veel over te likken, maar ik kan er niet bij en zodra ik het probeer, kreukt Dennis: "au, au, au, Maywen, niet doen". Dennis heeft gisteren een ongelukje tijdens zijn werk gehad en hij heeft een hele diepe snee tot op het bot van zijn knokkel. Van Aimée moest hij naar de dokter en die heeft er 5 hechtingen in geplaatst die 10 dagen moeten blijven zitten, omdat het, volgens de dokter, een 'rotplek' is. Ik zal me dus in mijn spel met Dennis moeten beheersen en hem vooral lief moeten verzorgen...

Gelukkig mag ik nog wel aan zijn duim sabbelen

't Is moeilijk bescheiden te blijven...

Mijn gewone een mijn showlijn

In mijn laatste blog schreef ik al dat ik druk in training was voor de Bleiswijk show op 6 november en dat ik heel veel moest lopen met Aimée om mooie billen te krijgen. Wanneer wij normaal buiten wandelen gebruik ik mijn brede, sterke lijn, want ik kan behoorlijk trekken, maar wanneer ik mijn showlijntje zie, een heel fragiel satijnen lijntje wat bijna dezelfde kleur heeft als mijn vacht, weet ik wat er van mij verwacht wordt. Ik mag dan showlopen (en dat vind ik leuk!).

Rondje door de ring

Het verschil tussen gewoon lopen en showlopen is, dat ik met gewoon wandelen moet letten op Aimée, maar met showen moet zij letten op mij. Zij moet mijn tempo aannemen, maar mij gelijktijdig de goede richting op sturen en ik mag niet draven, maar flink doorstappen zodat de keurmeester mijn gangwerk goed kan beoordelen. We lopen dan rondjes en figuurtjes door de ring totdat de keurmeester het welletjes vindt en mij wil betasten. Bij grote honden gebeurt dit op de grond, maar wij mochten kiezen: op de grond of op tafel. Aimée weet dat ik me het beste presenteer op tafel wanneer een vreemd iemand aan mij zit.

Sta mooi voor de keurmeester

Zodra ik van tafel af mag, moet ik schuin voor de keurmeesterstafel stil en mooi blijven staan. Dan word ik verder bekeken. Dit vind ik het allerleukste van de hele show. Ik kan mooi staan en Aimée heeft een heel leuk trucje om mijn aandacht te houden, hoe druk het ook is. We zijn dan een echte twee-eenheid en hier krijgen we veel complimenten over, want er zijn maar weinig honden die zo lang mooi en stil kunnen blijven staan... Soms duurt het wel bijna 3 minuten!



Uiteindelijk werd ik Beste Teef en ontving de volgende tekst op mijn keurrapport:
28 mnd sterke, rastypische teef, zeer rastypisch hoofd, voldoende stop, donker oog, scharend gebit, gebogen front, sterke ribbenpartij, goede voorborst, goed hooggeplaatste staart. Ruige vacht, correcte achterhandhoeking, goede rugbelijning, correct gangwerk, prima temperament. 1 Uitmuntend, CAC/CACIB.

Broer en zus

Natuurlijk was ik toen nog niet klaar: ik moest de BOB (Best of Breed of in het Nederlands: Beste van het Ras) battle aan met mijn broertje Laiquendi's Jillian Griffith James. Het spreekt vanzelf, dat Griff uiteindelijk won. Zoals het is in de natuur: mannetjes zijn altijd mooier dan vrouwtjes. Hij heeft dit jaar al zoveel wedstrijden gewonnen, dat hij zich vanaf zondag 6 november 2011 Nederlands Kampioen mag noemen!
Nu ik nog...

Trainen

Eekhoorns in de tuin 19 oktober 2011

uitgeteld 24 oktober 2011

Ik ben in training! 3 Keer per dag moet ik met Aimée lopen aan de lijn om, zoals zij zegt: mooie billen te krijgen. We lopen dan een heel stuk en ik ben iedere keer wanneer ik terugkom bekaf. Zij heeft speciale schoenen, maar ik kan niet zien of haar billen mooier worden... daar zal zij iets meer voor moeten doen, denk ik (hihi). Ik word wel gespierder en ik ben ook weer flink aan het groeien. Op 6 november moet ik een show lopen in Bleiswijk. Ik kijk er naar uit en hoop dat de keurmeester ziet, dat ik flink getraind heb. Ik doe mijn best!

Egels

Regen, regen, regen... Ik vind er helemaal niets aan! Verplicht moet ik naar buiten om mijn wandelingetjes te maken, maar het liefste zou ik lekker binnen blijven en duik ik diep weg in mijn kussen of de bench. Gisteravond echter, wilde ik niet meer naar binnen. Heb zulke leuke, nieuwe speeltjes in de tuin ontdekt... Dennis en Aimée noemen het egels, dus zo zullen ze dan wel heten; ik vind ze vooral heel aantrekkelijk. Met eentje heb ik al neusje aan neusje gestaan. Helaas piepte mijn halsband en wist ik dat ik er niet achteraan mocht gaan, maar hij rende zo leuk weg!!!

Om mijn hersens te stimuleren word mij een nieuw kunstje geleerd: rollen. Nu kon ik natuurlijk de afgelopen weken op mijn eigen manier rollen in de tuin, maar nu moet ik dat binnen leren op het kleed en mag ik niet heerlijk op mijn rug blijven liggen, maar moet direct doordraaien. Wanneer ik het goed doe, word ik beloond met iets lekkers, dus ik doe mijn best...

Een up-date...

 Het is al weer enige tijd geleden dat ik geschreven heb, maar dat lag niet aan mij hoor... Aimée had het een beetje te druk gehad en "moest rust tussen haar oren krijgen". Dan is zij haar creativiteit achter de computer even kwijt en leeft zij zich liever uit in de keuken. Ach, jongens wat heeft het hier de afgelopen dagen lekker geroken! Appelmoes en kippenpootjes, ik heb gesmuld van al die heerlijke luchten, maar mocht er niet van eten helaas... ik krijg speciaal hondeneten.
Sinds kort heb ik een nieuwe vriend in de tuin: Rocky, onze stenen Irish Glen of Imaal Terrier. Ik moet nog even aan hem wennen, want hij wil niet spelen! Jammer hoor!